Τρουμπα..
Κατηγορία: EEEAbooksΚαθομασταν αφηνοντας το χρονο να περναει. Τον ειδαμε να φευγει. Δεν το μισω πια. Δε φταει αυτος. Εγω, μονο εγω. Μαζι μ'αυτον εφυγε κι ενα βαρος απο πανω μας. Οχι πως τωρα ολα αλλαξαν, αλλα δεν θα προσποιουμαστε οτι χαμογελαμε. Ολοι οι πελατες εφυγαν. Τωρα πια κοιτουσαμε γυρω να περασει η ωρα και να παμε σπιτια μας. Οι τοιχοι προδιδαν τη μιζερια κατω απο μια ψευτικη διακοσμιση που εδινε μια πλαστη γιορτινη ατμοσφαιρα.
Η μουσικη παιζει χαμηλα πια. Κοιταω το μισογεματο
ποτηρι μου, και προχωραω προς το παραθυρο. Η Janice
εβαλε τα χερια στα ματια της. Ισως δεν ηθελε να δουμε
οτι εκλαιγε. Θαρρεις και αυτη η περιοχη ειναι
καταραμενη. Εξω απο το παραθυρο ψιχαλιζει.
Βασανισμενες ψυχες καθονται στη βροχη μ'εντυπωσικα
ρουχα και μ'ενα τσιγαρο στο στομα. Τουλαχιστον εκει
δεν βρισκεται αυτος να τους θυμιζει οτι παντα πρεπει
δινουν τη χαρα στους πελατες. Δεν μιλουν στους
περαστικους. Εχουν ματιες που χανονται στο απειρο.
Ματιες που σου μιλανε. Ματιες που θελουν μονο ενα
πραγμα. Να βρεθει καποιος και να μας παρει απο εδω. Να
μας σωσει. Να μην πουλαμε καθε μερα, αυτο που καποτε
ειχαμε ως το πιο ιερο.
Ακουω τους λυγμους της Janice. Μην κλαις. Ειναι μονο προσωρινο. Σηκωσε τα ματια και με κοιταξε. Της σκουπισα τα δακρυα. Μου χαμογελασε.
Εισαι καινουρια εδω Janice. Θα συνηθησεις,
ακουστηκε μια μπασα φωνη απο τη σκοτεινη γωνια.
Ετσι και εμεις. Νομιζαμε οτι ηταν για μερικους
μηνες.
Σταματα πια, φωναξα.
Η Janice με τρεμμαμενη φωνη ελεγε πως εφτασε εδω.
Δεν το ηθελα... μ'έδιωξε ο πατερας μου απο το
σπιτι. Δεν ειχα αλλη επιλογη... επρεπε να βρω
χρηματα.
Χρηματα.... ψιθυρισα και χαμογελασα ειρωνικα.
Εγω γυρνουσα απο τη δουλεια. Μια δουλεια καλη,
καθαρη, τιμια. Αυτος τοτε με πλησιασε στο στενο. Μου
τα'πε ωραια. Πολυ ωραια. Μου'πε για τα λεφτα. Τοσα οσα
ποτε δεν θα εβγαζα. Ασε τα τυχερα. Δε βαριεσαι, και
εμενα μου ειπε πως θα εφευγα οποτε ηθελα. Δε βαριεσαι
μωρε.
Τα χερια της Janice ανεβηκαν απο τα ματια, στο μετωπο. Με τα δακτυλα εσφιξε τα μαλλια της. Σηκωθηκε απο την καρεκλα αποτομα. Δεν αντεχω μωρε , τ'ακουτε; Δεν αντεχω αλλο, φωναξε. Εσκισε το πουκαμισο της. Απο κατω φανηκε το t-shirt με τον πιγκουινο. Να χεσω και τους Γιαπωνεζους επενδυτες, τα χριστουγεννιατικα παρτυ, και τα ActiveX που παρηγγειλαν. Θα το φορμαρω. Δε θελω να ξαναδω παραθυρο. Μεχρι και αυτα του τοιχου, θα τα χτισω. Μη με κρατατε.. αφηστε με να το φορμαρω.
Οχι μη.... κατεβαζω mp3 απο το napster.
Επιστροφή στην κατηγορία "EEEAbooks" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...