Το καρφί του Χότζα
Κατηγορία: gourmeΑυτές τις μέρες, κι ενώ πλησιάζει πάλι Πάσχα και βυθιζόμαστε σε ωκεανούς βαρεμάρας (τά 'παμε αυτά : κόσμος πάει κι έρχεται χωρίς λόγο, καταναλώνει υπερβολικές ποσότητες άχρηστων φαγητών "γιά το έθιμο", αι γεναίκαι αγοράζουν καινούργια ταγιέρ γιά χρήση μόλις μιάς βδομάδας, κλπ), έριξα βίζιτα στο σπίτι του G-Γιάννη. Μπαίνω μέσα, που λέτε, και τί να δω;! Τον νοικοκύρη ζωσμένο με διάφορες ποδιές και πανικά, ν' ανακατεύει το ύποπτο περιεχόμενο κάτι καζανιών και κάτι κατσαρολικών, ενώ ταυτόχρονα κοίταζε ένα ανοιχτό βιβλίο (και το θερμόμετρο του φούρνου παραδίπλα).
Πάω, λοιπόν, κι εγώ και παίρνω μάτι το βιβλίο, φοβούμενος μήπως ο καλός φίλος (και μέλος της Hellug) παράτησε την μαγεία των υπολογιστών και τό 'ριξε στη μαγεία των μαγισσών.
Αλλά μπά. Απλούστερα πράγματα συνέβαιναν. Το βιβλίο απόξω έλεγε : "Οψοποιών μαγγανείαι, ήτοι καλογηρική μαγειρική" (έκδοση ιεράς μονής Τατάρνας Ευρυτανίας), και το έχει γράψει ένας τύπος επαγγελματίας μάγειρος που έγινε καλόγερος, ή επαγγελματίας καλόγερος, που έγινε μάγειρος (θα σας γελάσω). Το νόημα, πάντως, είναι ότι ο συγγραφέας είναι μέσα στα πράγματα, και μιλάει ως αυθεντία του είδους.
Ο G-Γιάννης εκείνη την ιστορική στιγμή αντέγραφε - με επιτυχία - τη συνταγή "ψάρι σκορδάτο κοπανιστό" (ή κάπως έτσι), κι όταν έβαλε το ψάρι σκορδάτο κοπανιστό στο φούρνο (γιά να γίνει ψάρι σκορδάτο κοπανιστό ψητό), πήρα στα χέρια μου αυτό το φοβερό βιβλίο, να το διαβάσω προσεκτικά.
Καλά, μιλάμε, ιστορία! Και τί δεν έχει μέσα! Πχ μαθήματα γιά το ποιά είναι η αιγυπτιακή μελιτζάνα, και ποιά η μελιτζάνα Αργολίδας, και τί την θέλουμε την καθεμιά. Μέχρι και άγιο μάγειρα έχει, μέχρι και εκκλησιαστικό ύμνο προς μάγειρα έχει. Το κλού, πάντως, του βιβλίου είναι η ιστορία γιά το πώς γίνεται μαγειρική με το καρφί του Χότζα , πράγμα το οποίο θα σας αφηγηθώ πάραυτα.
'Ητανε, λέει, ο Χότζας, πεινασμένος και - προπαντός - αδέκαρος. Εκεί που τριγυρνούσε άσκοπα, βρίσκει χάμω ένα σκουριασμένο καρφί. Το παίρνει, το τυλίγει σ' ένα μαντηλάκι, και το τσεπώνει.
Με τα πολλά, πάει, λοιπόν, σ' ένα χωριό, και πιάνει κουβέντα με τους χωριάτες, που καπνίζανε ναργιλέ στην πλατεία. Κι αρχίζει τις ομοβροντίες με τα κουφά του : "- Ακούστε, χωριανοί!", λέει ο Χότζας. "Πολλά πράγματα γίνονται ανάποδα σ' αυτόν τον κόσμο! Η καρυδιά, ας πούμε, που είναι μεγάλο δέντρο, έπρεπε να κάνει τα καρπούζια, και η καρπουζιά - που είναι χαμερπές φυτό - τα καρύδια!" (Σ' αυτό το σημείο, ο G-Γιάννης παρατήρησε : "- Φαντάζεσαι να πέρναγες κάτω από καρυδιά, και να σού 'ρχονταν καρπούζι στο κεφάλι;")
Είπε κι άλλα κουφά ο Χότζας (ότι πχ το φεγγάρι είναι ένα μεγάλο τυρί, και το τρώει ένας μεγάλος ποντικός, αλλά ξαναγίνεται από μόνο του), και τους σαλτάρισε εντελώς τους χωριάτες. Και δεν έφτασε αυτό! Κάθε τρεις και λίγο έβγαζε το μαντηλάκι απ' την τσέπη του, το άνοιγε, κοίταζε το καρφί, το ξανατύλιγε, και το ξανάβαζε μέσα.
'Ε, λοιπόν, μιά δυό τρείς, τον ρωτήσανε οι χωριάτες τί είν' αυτό το καρφί. "- Αυτό το καρφί", απαντάει ο Χότζας, "φτιάχνει τη νοστιμότερη σούπα!" "- Τί λες μωρέ!", εκπλαγήκανε οι χωριάτες. "Σοβαρά" "- 'Ε, ναι, τί σας λέω;!", απαντάει ο Χότζας σοβαρός-σοβαρός. "- Και πώς γίνεται η σούπα με το καρφί;", ξαναρωτάνε οι χωριάτες. "- 'Αααα, δε θέλει και πολλά,", λέει ο Χότζας, "ίσα-ίσα λίγα ξύλα γιά τη φωτιά, ένα καζάνι, νερό μέσα στο καζάνι, και μιά κουτάλα γιά το ανακάτεμα."
Βούρ, λοιπόν, οι χωριάτες και οι χωριάτισσες να φέρουνε τα υλικά που ζήτησε ο Χότζας. Αρχίζει να βράζει το νερό, και σε κάποια στιγμή ρίχνει ο Χότζας το καρφί μέσα. Ανακατεύει το βραστό νερό, τρώει λίγο με την κουτάλα, και αποφαίνεται : "- Φοβερή σούπα, αλλά άμα είχε και λίγα καρότα, θα ήταν πιό φοβερή!" Τ' ακούνε αυτό οι χωριάτες, πάνε και του φέρνουν καρότα. Ξαναδοκιμάζει ο Χότζας τα καρότα, "- Περίπτωση η σούπα,", λέει, "αλλά άμα είχε και μαϊντανό, θα ήταν άπαιχτη!"
Να μην τα πολυλογούμε, ο Χότζας τους έτρεξε τους χωριάτες και του φέρανε όλα τα απαραίτητα υλικά γιά μιά αξιοπρεπή σούπα. Στο τέλος, και μιά που ο Χότζας είχε χορτάσει απ' τις δοκιμές, αποτραβιέται παράμερα και τους λέει : "- Φάτε κι εσείς τώρα, να δείτε τί σούπα φτιάχνει το καρφί αυτό!" Δοκιμάζουν οι χωριάτες, κι αρχίζουν τα επιφωνήματα θαυμασμού : "- Μπώ μπώ μπώ!!!", "- Βάϊ βάϊ βάϊ!!!", "- Τί μυαλό είν' αυτός ο Χότζας!", κλπ κλπ.
'Ε, κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα. Πάντως, τί να σας πω; Στο ταψί του G-Γιάννη καρφί δεν είδα!
Επιστροφή στην κατηγορία "gourme" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...