New WAY Of British Heavy Metal
Κατηγορία: artΔε σβήνονται όλα αυτά τα χρόνια και πιστεύω ότι αξίζει να θυμηθούμε μερικά από τα γνωστά σχήματα εκείνης της σκηνής, ειδικά σήμερα που μια ολόκληρη βρετανική μουσική σκηνή στηρίζεται αποκλειστικά σε Iron Maiden και Sting. Πάμε λοιπόν για φρεσκάρισμα μνήμης, για να θυμούνται οι παλιοί κλπ κλπ...
Saxon: Μαζί με τους Def Leppard και τους Iron Maiden είναι από τα συγκροτήματα που μπόρεσαν και κρατήθηκαν στην κορυφή μέχρι τις μέρες μας. Διαμάντια της εποχής εκείνης όπως το θρυλικό Wheels of Steel ή το Crusader, η διασκευή στο Ride Like the Wind, αλλά και κομμάτια των ημερών μας, όπως το Great White Buffalo, Forever Free και το Unleash The Beast είναι ψηλά στην εκτίμηση των απανταχού μεταλλάδων.
Rock Goddess: Μαζί με τις Girlschool ήταν το ένα από τα δύο γυναικεία συγκροτήματα που βρήκαν το δρόμο τους στη βρετανική μεταλλική σκηνή. Η σκοτεινή ατμόσφαιρα της μουσικής και η φωνάρα της "μάγισσας" Jody Turner δεν μπόρεσε να τις κρατήσει ψηλά και μετά από τρεις δίσκους το διαλύσανε. Ο πρώτος και ομώνυμος δίσκος είναι δυνατός. Αξίζει να τον έχεις.
Girlschool: Το άλλο γυναικείο συγκρότημα που κατάφερε να κάνει καριέρα την εποχή εκείνη. Με μουσική σε πιο ήπιους τόνους από τις Rock Goddess και με επιρροές από τους Motorhead κατάφεραν να βγάλουν περισσότερους δίσκους αν και δε λένε και πολλά μετά τους τρεις πρώτους. Ο τελευταίος ήταν το 1992 (αν εξαιρέσουμε τις συλλογές) αλλά παίξανε και στο Wacken Οpen Air πέρισυ οπότε μάλλον ζουν ή, έστω, φυτοζωούν.
Diamond Head: Γνωστοί περισσότερο από τις διασκευές των κομματιών τους από τους Metallica και δη του Am I Evil. To πρώτο τους άλμπουμ, Lightning To The Nations, ένα από τα παλιότερα στο χώρο, έχει μείνει στην ιστορία. Μετά άρχισαν να πέφτουν ποιοτικά, διαλύθηκαν, επανενώθηκαν και ξαναδιαλύθηκαν.
Raven: Γρήγοροι και θανάσιμοι. O τραγουδιστής John Gallagher κάνει κατι μεταξύ τραγουδιού και φτυσίματος. Στην αρχή έβγαζαν καλούς δίσκους, μετά πέσανε κι αυτοί για να ξανανεβούν στα τέλη του '80. Από τα λίγα σχήματα που επιζούν μέχρι τις μέρες μας. Δεν έχω ακούσει τα καινούρια τους, αλλά μιας και τα έχουν βγάλει με τη Metal Blade ευελπιστώ ότι θα είναι καλά.
Tygers Of Pan Tang: Κλασικό και πολύ δυνατό συγκρότημα, τουλάχιστον στην αρχή της καριέρας τους. O Jess Cox αν και τραγούδησε μόνο σε δυο δίσκους, ανήκει στο λεγόμενο "κλασικό" line up της μπάντας, μαζί με τον κιθαρίστα Robb Weir. Με τις άπειρες αλλαγές στο lineup και στο μουσικό στυλ το οποίο έγινε τελείως ποπ στα μέσα του '80, τελικά το διαλύσανε για να ξαωαενωθούν για μια συναυλία στο Wacken το '99 με το original lineup και απ' ότι ακούγεται θα παίξουν και στο επόμενο Wacken.
Βεβαίως είναι και πολλά αλλα σχήματα που έβγαλαν ενα-δυο, άντε τρεις δίσκους και μετά το διάλυσαν. Άλλα που κρατήθηκαν το γύρισαν στο πιο εμπορικό. Μαζί τους πέθανε και το βρετανικό metal, αν και ενα δυο από τα μεγάλα συγκροτήματα τηρούν την παράδοση. Δε θεώρησα απαραίτητο να γράψω και για τους Maiden και τους Def Leppard εδώ. Τώρα πως γίνεται και η χώρα που γέννησε το metal σήμερα να κάνει headbanging άντε το πολύ με Korn. Σε καμία περίπτωση δεν είμαστε προγονόπληκτοι. Πάντα είμαστε ανοιχτοί στο καινούριο. Το καινούριο που έχει κάτι να πει όμως. Άλλωστε πως θα εκτιμήσεις πιο σφαιρικά κάτι αν δεν παλιώσει πρώτα έστω και λίγο;
Drifter
Επιστροφή στην κατηγορία "art" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...