Να ακούς 2 φορές και να μιλάς μία
Κατηγορία: EEEAbooksΟμορφη μέρα ήσυχη και το galois διαβαίνει το gate στο Heathrow για ένα σύντομο ταξιδάκι μέχρι το gr για να τακτοποιήσει κάτι εκκρεμότητες. Τον σταματάει πριν τους μπάτσους αιθέρια ύπαρξη (ψηλή, μελαχροινή εκφραστικά μάτια, μικρό στήθος-ma dream dark lady) και με το πιο γλυκό χαμόγελο τον ρωτάει: "Has anyone put anythin in your luggage without your knowledge?"
Το galois έχει κεφάκια (είπαμε όμορφη μέρα ήσυχη, ταξιδάκι στο gr, άντε να φύγουμε λιγουλάκι από τη μούχλα του Λονδίνου κλπ.) και παίρνει και εκείνος το πιο γλυκό του χαμόγελο (πράγμα εντελώς δύσκολο για τα scary looks του galois) και απαντά:
"If it was without ma knowledge HOW would i know?"
Η κουκλίτσα τον κοιτάζει απορημένη για 3.14 δευτερόλεπτα και απαντά:
"Come with me please sir"
Και ΕΚΕΙ ακριβώς αρχίζει η οδύσσεια.
Η κουκλίτσα με οδηγεί στους μπάτσους που με της σειρά τους με περνούν από το metal detector
μπροστά από τα μάτια των υπολοιπων κακόμοιρων που περίμεναν εκεί και βλέπουν ξαφνικά ένα
2μετρο μουλάρι να πηγαίνει συνοδία από 3!!! μπάτσους. Το metal detector δεν έδειξε τίποτα πάνω μου αλλά χμμ.. για να δούμε τι άφησε στο πιατάκι πριν περάσει.
Πορτοφόλι (έγινε φτερό και πούπουλο αλλά δεν είχε κάτι το (νομικά) ενδιαφέρον μέσα). Βασικά είχε το τηλέφωνο της stephanie-ένα underaged που γνώρισα ένα Σάββατο στο Kensinghton και εκμεταλεύτηκα σεξουαλικά αλλά οι μπάτσοι δε θεώρησαν ότι απαιτείται να ρωτήσουν περισσότερα- το προσπέρασαν αδιάφοροι. Οχι τίποτε άλλο θα ήμουν και σε δίλλημα. Αλήθεια στο uk αυτστηρότερη ποινή έχει άραγε η (συγκαταβατική) σεξουαλική επαφή με underaged ή το να δώσεις ψευδή στοιχεία ατυνομικό όργανο; τέλος πάντων...
Για να δούμε τι άλλο έχει εδώ.. χμμ ένα ύποπτο lookin μαύρο τσαντάκι. Ανοίγουμε... palm (στα rays κατευθείαν), κινητό (στα rays), κι άλλο κινητό (επίσης στα rays) , λεφτά χύμα (τα προσπέρασσαν αδιάφορα), filofax (ανοίχτηκε και τινάχτηκε διακριτικά-ξεφυλίστηκε-δεν πέρασε rays), κοντρόλ συναγερμού (στα rays), σακουλίτσα καπνού old-holborn των 50g (ανοίχτηκε, ήταν ήδη ανοιχτό το seal) -ψαχουλεύτηκε από τον μπάτσο-πέρασε rays), φάκελος με προσωπικά έγγραφα-σκληρός (ζητήθηκε η άδειά μου για να ανοιχτεί (δεν ήταν σφραγισμένος, ψαχουλεύτηκε, πέρασε rays), ένα cd-rw σφραγισμένο (δεν ανοίχτηκε, πέρασε rays), κλειδιά αυτοκινήτου με το μπουρδελάκι του συναγερμού (κοίταγμα στο LCD του κοντρόλ για 3 sec από το μπάτσο, το δείχνει και στον άλλο για να μοιραστεί με κάποιον την υπέροχη αυτή εμπειρία και μετά το βάζει στα rays).
Σημείωση : όση ώρα ψάχνουν, οι υπόλοιποι της πτήσης έχουν συγκεντρωθεί πίσω μας αλλά οι μπάτσοι δεν αφήνουν κανέναν να περάσει από το detector. Μερικοί φυσάνε και ξεφυσάνε, galois βλέπει πολλούς να κοιτούν τα ρολόγια τους και να μονολογούν. Kάποιοι λένε :
"τελιώνετε μαλάκες θα χάσουμε την πτήση"
αλλά κρύβονται πίσω από άλλους. Ενας τυπάκος με ένα GNOME μπλουζάκι (τυχαίο;) φωνάζει γυρίζοντας την πλάτη
"Αυτός το έκανε, τον είδα κι εγώ, κλείστε τον μέσα τον πούστη μπας και πετάξουμε ποτέ".
Οι μπάτσοι αγνοούν τα πάντα και συνεχίζουν... χμμ... τι άλλο έχουμε εδώ... ένα μεγάλο μάτσο με μπρελοκάκια και κλειδιά αλλά χμμ... ΤΙ είναι αυτό;; swiss army knife (ανοίχτηκε η λάμα του μαχαιριού και του πριονιού του και νομίζω ότι έβαλε τα δάχτυλά του από πάνω σε μια προσπάθεια να την μετρήσει (δεν πέρασε rays), ταπ πάνω στα κλειδιά (ταυτότητες αναγνώρισης πτωμάτων), ξέρετε αυτά τα πλακετάκια που παίρνεις σχεδόν σε κάθε στρατό του κόσμου..
Ο μπάτσος τα εξετάζει με μεγάλη προσοχή. Τα δείχνει και στον άλλο. Ο τελευταίος με ρωτάει αν είμαι στρατιωτικός. Απαντώ ότι έχω υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό αλλά έχω απολυθεί.
Το δεύτερο ταπ δε γράφει όνομα αλλά έχει ανάγλυφο το έμβλημα της 32M. Ο μπάτσος το κοιτάζει σα χαμένος και το περιστρέφει προσπαθώντας να διαβάσει (εγώ πάλι σκέφτομαι να του το χαρίσω αν είναι να φύγουμε καμιά μέρα από δω) κάποια στιγμή το αφήνει δίπλα. Βρίσκουν ένα maglite φακουδάκι πάνω στα κλειδιά (μου ζητάνε να το βγάλω μόνος μου από τα υπόλοιπα και το περνάνε rays) ώσπου τελικά βρίσκουν το αποδεικτικό στοιχείο που με συνδέει με κάθε τρομοκρατική ενέργεια που έγινε ποτέ κατά βρετανικού στόχου.
Ένα missille safety pin περασμένο στα κλειδιά (και ξεχασμένο εντελώς) λάβαρο από μια dynamic mix με τους us marines κάπου στη Λάρισσα.
"What's that sir?"
"Thats just a safety pin"
"What kind of safety pin sir?"
"The kind that missiles use"
"Please take your handbag and follow me sir.. we'll bring everything else thats yours"
Ο ένας μπάτσος μένει και αρχίζει να περνάει κόσμο από τον detector ενώ οι άλλοι δύο (σε μια πιο ασφυκτική ακολουθία αυτή τη φορά, πρέπει να το τονίσουμε) με οδηγούν σε ένα διπλανό δωμάτιο. Ο μπάτσος παίρνει κάποιον τηλέφωνο που έρχεται σε 4 λεπτά.
Ο πρώτος του δείχνει το pin και εκείνος απαντά ότι είναι safety pin αλλά είναι ακίνδυνο. Επειτα φεύγει. Οι άλλοι δύο συνεχίζουν να ψάχνουν. Βρίσκουν ένα παλιό tone dialer που χρησιμοποιούσα με τον τηλεφωνητή παλιότερα. Είναι τόσο παλιό που υπάρχουν μόνο τα κουμπάκια και οποιαδήποτε ένδειξη υπήρχε ποτέ εκεί πάνω έχει πια χαθεί. με ρωτούν αν είναι remote control. Απαντώ ότι είναι απλά ένα tone generator για να παίρνεις τα μυνήματα από τον τηλεφωνητή σου αν είσαι σε συσκευή που δεν υποστηρίζει τόνους.
Ο μπάτσος το κοιτάει με ιδιαίτερη ανησυχία (όχι δε μοιράζεται με τον άλλο αυτή τη φορά την εμπειρία) και κρατώντας το ζητάει συγνώμη και βγαίνει έξω. τον βλέπω από τις περσίδες που έχει το παράθυρο δίπλα μου να το περνάει rays ενώ την ίδια στιγμή ο άλλος μου κάνει ηλίθιες ερωτήσεις για το πότε έφυγα από το στρατό... για το τι θέση είχα και αν διατηρώ ακόμα active status στρατιωτικού.
Βλέπω τη δουλειά να χοντραίνει και για πρώτη φορά τον ρωτάω ΤΙ πρόβλημα υπάρχει, ΑΝ κατηγορούμαι για κάτι και ΑΝ πρέπει να ειδοποιήσω το δικηγόρο μου. Παίρνω σαν απάντηση ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και ότι με ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝ ΠΟΛΥ να συνεργαστώ ΩΣΤΕ να μπορέσω να ταξιδέψω (σε ελεύθερη μετάφραση "μεγάλε αν θέλεις να δεις τη γλυφάδα από ψηλά θα σκύψεις και θα κάνεις και αααα").
Εν τω μεταξύ έχει επιστρέψει και ο άλλος με το dialer και με ενημερώνει ότι περιμένουμε τις αποσκευές μου ενώ μου ζητάει να ανοίξω την τσάντα του laptop (είχε περάσει rays). Μου ζητάει να το βγάλω έξω (όχι αυτό προστυχόμυαλε -το lap) και με ρωτάει αν με πειράζει να αφαιρέσει την μπαταρία. Του λέω να κάνει ότι θέλει και αφού ψαχουλεύει αδιάφορα κάτι χαρτιά που είχα στις θήκες και ψιλοχαζεύει τα καλώδια και τους adaptorες τροφοδοσίας τα μαζεύει όλα όμορφα και τα κλείνει.
Ερχεται υπάλληλος της Virgin μαζί με μπάτσο και τις αποσκευές μου σε καροτσάκι. Ο μπάτσος μου λέει να τις ανοίξω μόνος μου. Του λέω ότι δεν είμαι διατεθειμένος να το κάνω και ενώ τις ξεκλειδώνω του λέω ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει αρκεί πριν μου τις δώσει να είναι κλειστές.
Ο μπάτσος χαμογελά και χώνεται μέσα στα cases (όχι δεν ήταν καμιά 20αριά δεν είμαι ο Κωστέτσος 2 ήταν). Ο μπάτσος μισοξεδίπλωσε και δίπλωσε ΤΑ ΠΑΝΤΑ, έψαξε τους πάτους ( κάπου εδώ ανάβω τσιγάρο χωρίς να ρωτήσω) ρώτησε για να πάρει την άδειά μου σε κάθε τι που βρήκε συσκευασμένο (ένα necessaire μπάνιου και ένα disk case) τα έφτιαξε όλα όπως πριν μου είπε να τα κλειδώσω πάλι και πήρε τηλέφωνο τον χαμάλη που τα έφερε να έρθει να τα πάρει πάλι.
Αν λοιπόν πριν μια βδομάδα ή κάτι πετάγατε με τη Virgin για Αθήνα και η πτησούλα σας καθυστέρησε περίπου 80 λεπτάκια ενώ σας έλεγαν μέσα στο αεροπλάνο ότι περίμεναν ένα αεροπλάνο να προσγειωθεί για να ελευθερωθεί ο διάδρομος και όταν είδατε ένα 2μετρο μουλάρι (sic) να ανεβαίνει στο plane, ο pilot ετοιμάστηκε σε 1 min για απογείωση ΤΩΡΑ ξέρετε ΠΟΙΟΝ να βρίσετε.
Εγώ με τη σειρά μου φτύνω πίσω από τον αριστερό ώμο όποτε περνάω δίπλα από μπάτσο και από εδώ και εμπρός αποφεύγω τις ψηλές μελαχροινές με εκφραστικά μάτια και μικρό στήθος. Κάτι μου λέει
i'll never find ma dark bride...
Επιστροφή στην κατηγορία "EEEAbooks" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...