Gladiator
Κατηγορία: moviesΜόνο που εδώ, 30 χρόνια μετά τον Σπάρτακο και την Πτώση Της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Ρίντλεϋ Σκοτ, ο μεγάλος αυτός σκηνοθέτης ανανεώνει σημαντικά το είδος, τουλάχιστον σκηνοθετικά.
Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή: ένας Ρωμαίος στρατηγός (Μάξιμος) χάνει τα πάντα (ελευθερία, οικογένια, θέση) ως θύμα των δολοπλοκιών του αδίστακτου Καίσαρα Κόμοδου και καταλήγει μονομάχος μαχώμενος φαινομαινικά για την ζωή και την ελευθερία του, ουσιαστικά για να πάρει την εκδίκησή του.
Τελικά, στην αρένα του Κολλοσαίου, επίκεντρο της κοινωνικής ζωής της παρηκμασμένης Ρώμης και με την χρήση βίας (που στην ταινία παρουσιάζεται σαν μια κοινωνική αναγκαιότητα της εποχής και όχι ως κάτι μεμπτό) ο πρωταγωνιστής θα δικαιωθεί και θα κατακτήσει την ελευθερία του, δικαίωση όμως την οποία αναζητά ορμώμενος όχι από κάποια υψηλά ιδανικά, όπως ο Σπάρτακος στην ταινία του Κιούμπρικ, αλλά από δίψα για εκδίκηση και εν τέλει από ανάγκη για ιδιώτευση: «...to go home...» η φράση που συχνά χρησιμοποιεί ο Μάξιμος.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται, όχι η αδυναμία της ταινίας, αλλά ένα πρόσφορο έδαφος για περαιτέρω σεναρική αξιοποίηση την οποία δυστυχώς δεν είδαμε στο έργο. Και την περιμέναμε όταν προέρχεται από έναν μεγάλο κινηματογραφιστή σαν τον Σκοτ. Αυτό δεν σημαίνει ότι απογοητευτήκαμε.
Κάθε άλλο!
Οι σκηνές της αρένας και των μαχών είναι κινηματογραφημένες με εξαιρετική ακρίβεια, ένταση και δύναμη. Η Ρώμη, έστω και με την χρήση εκπληκτικών ειδικών εφέ, ζωντανεύει λαμπρά και τέλος, το μεγάλο ατού της ταινίας, η εξαιρετικά σίγουρη και δυνατά εσωτερική ερμηνεία ενός πολύ μεγάλου πλέον ηθοποιού, του Ράσελ Κρόου.
****(4/5)
Επιστροφή στην κατηγορία "movies" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...