arabiatta
Κατηγορία: gourmeΓι αυτό κάθομαι στο πάτωμα, ή φροντίζω να βγάζω πάντα κολόχαρτο στο τραπέζι αντί για χαρτοπετσέτες, ή φοράω τις πιο άθλιες χιλιοτρυπημένες μπλούζες που φτύνει η ντουλάπα μου. Όλα κόλπα προμελετημένα για να δημιουργηθεί η κατάλληλη ‘χύμα’ ατμόσφαιρα.
Ξέρεις, το χύμα πουλάει. Μόνο στην αρχή όμως.
Έρχεται η στιγμή που οι λεκιασμένες φόρμες και η μονίμως άβαφτη μούρη γίνονται κουραστικά στο μάτι και την αισθητική.
Αλλά πάω πολύ μπροστά, αυτά θα τα δεις και μόνος σου.
Τι θα πιείς; Έλα, δεν μπορεί, κάτι θα πάρεις.
Κρασάκι;
Κοίτα τα βιβλία μου, τις μουσικές μου. Βάλε ότι θες, όλα μ’ αρέσουν (αν και ο Cave μάλλον αποτελεί το ιδανικό soundtrack της βραδιάς). Με τι γελάς; Α! Ο Μπουκόφσκι… (πάντα προκαλεί αίσθηση, εξού και στρατηγικά τοποθετημένος στο χαμηλό ράφι της βιβλιοθήκης – κάτι σαν τα αυγά Kinder στα σούπερ μάρκετ). Εντάξει, λίγο (!) ακραίος, παρακμιακός, αλλά αυθεντικός.
Τι είναι αυθεντικό, θα μου πεις…(πάλι τό’ κανε το θαύμα ο Τσάρλι, προχωρήσαμε στην τόσο αναγκαία για την πορεία της βραδιάς φιλοσοφία σε χρόνο dt). Τι είναι καλό, κακό - υπάρχει αλήθεια μία τέτοια διάκριση; - σωστό ή λάθος – παρομοίως – όμορφο και ρομαντικό. Τι ψάχνεις στη ζωή, τι θα γίνω όταν μεγαλώσω, and a personal favorite of mine, τι σημαίνει να παραμένει κανείς παιδί στην ψυχή…
[ μπλαααα, μπλα, μπλαμπλάμπλαμπλα, μπλααααα, μπλα; μπλάάάά, μπλαααα…μπλούμ!]
(11:43 μμ. Τρά-λα-λαλά-λα, τσαφ-τσουφ, τσαφ-τσουφ...) …Να σου βάλω κι άλλο; Είσαι τυχερός, ο προηγούμενος είχε την ατυχία να βρεθεί εδώ όταν ήμουν ακόμα πιστή στα ετοιματζίδικα της γειτονιάς, και με την απόπειρά μου να το παίξω καλή νοικοκυρά το μόνο που κατάφερα ήταν να ψιρίσει ευγενικά το τερατουργημά μου και να πιούμε όλο το κρασί. Όχι, έχω για τώρα, αλλά ρουφάω κι από μόνη μου, μην ανησυχείς.
Φάε λοιπόν, πιες, άντε να κάνουμε και κανα τσιγάρο, να χαθούμε στη μουσική για κανα 5λεπτο ατενίζοντας το άπειρο…
(we will know, won’t we
the stars will explode in the sky
but they don’t, do they
stars have their moment
then they die)
…το πολύ-πολύ να μοιραστούμε και καμιά παιδική ανάμνηση που μας σημάδεψε, έτσι, για να έρθουμε πιο κοντά και να μεταμφιέσουμε το απλούστατο αλισβερίσι σε μαγική στιγμή. Εγώ πάντως καλύφθηκα, αρκετή ψυχική επαφή για μία βραδιά. Τέρμα τα προκαταρκτικά, πριν αρχίσω να πολυσκέφτομαι τα ωραία άδεια μας λόγια και ξενερώσω.
Πριν μας βρει η αφόρητη σιωπή.
Ναι, αυτή είναι που δεν αντέχω με τίποτα.
Επιστροφή στην κατηγορία "gourme" ή διάβασε ένα τυχαίο άρθρο...